Wykresy

Liniowy charakteryzuje zbiorowości (szeregi) za pomocą linii (prostej, krzywej, łamanej, ciągłej, przerywanej). Tego rodzaju wykres - w związku z jego stosunkowo prostą budową - jest często stosowany, zwłaszcza do graficznej prezentacji szeregów czasowych. Przy sporządzaniu dynamicznego wykresu liniowego najczęściej posługujemy się układem współrzędnych prostokątnych. Na osi odciętych umieszczamy zwykle oś czasu; tworzymy równe odcinki, odpowiadające następującym po sobie równym okresom (łata, kwartały, miesiące itd.). Na osi rzędnych odkładamy informacje o rozmiarach zjawiska w danym okresie lub momencie. Skalę pionową zazwyczaj kieruje się ku górze, poziomą zaś w prawą stronę. Wyprowadzając linie pomocnicze z punktów zaznaczonych na skali wielkości, zgodnych z poziomem zjawiska, oraz z punktów dla kolejnych przedziałów na skali czasu (prostopadłe do obu osi), uzyskujemy punkty przecięcia, które łączymy odcinkami linii prostej; w ten sposób otrzymujemy dynamiczny wykres liniowy.